Lajos' Dagboek

De Ridders van de Ronde Tafel (RvdRT)

2010-05-03T02:18:00.001-07:00

In de afgelopen twee jaar heb ik een aantal bijzondere, flinke mannen ontmoet en gedreven door mijn diepere verlangen naar meer regelmatige interactie en uitwisseling heb ik hen gevraagd om samen met mij een kring te vormen. De Ridders van de Ronde Tafel heb ik onze kring gedoopt. In mijn hart voel ik mij een middeleeuwer. De kring van ridders gaat bijeenkomen in de vroege zomer. Een datum is vastgesteld. Wat is nu precies de bindende factor liep ik mij af te vragen. Ik zou wel graag de primus inter pares zijn, initiatiefnemer en aanjager. Maar wat kan ik delen met de kring van mannen waarover ik mij innerlijk zo zeker voel ? Ik ben nu in de fase van mijn leven dat ik besef dat ik niet alles weet en kan. Wat ik nu wel besef is dat ik als ondernemer en zelfstandig denkend mens een taak heb te vervullen. Wij allemaal trouwens. De ene heeft een opdracht te vervullen op sociaal vlak, de ander is juist bezig zijn zelfstandigheid te vergroten, een derde loopt nog rond met weinig focus op zoek naar een eigen richting en weer een ander voelt de innerlijke druk van te moeten overleven zonder zich af te vragen; "wil ik met mijn werk bereiken".

Ik ben zelf altijd een eeuwige twijfelaar geweest en dat kwam doordat er voor mijn gevoel zoveel doelen kunnen zijn in mijn leven. Ik wil ze graag allemaal vervullen en daardoor gaat alles altijd zo langzaam. Bijvoorbeeld qua financien heb ik nog altijd niet de vermogende positie die ik mijzelf wens en soms zie ik mijzelf weer het ene gat met het andere vullen. Ik heb wel eens vermogen gehad toen ik spaarde en belegde in een beleggingsfonds. Momenteel verkeer ik ineens inde positie dat ik volledig begrijp hoe het allemaal voor mij werkt Elke keer als ik van mijzelf afdwaal dien ik opnieuw terug te keren naar de kern van wie ik in wezen ben. Dat doe ik door middel van aandacht en concentratie op de energie die ik voel van binnen. Ik adem dan bewust in en uit om vervolgens te ervaren dat ik weer kracht heb ergens met plezier mee bezig te zijn. Als ik weg ga van mijzelf en mijn plezier niet meer kan voelen is elk werk voor mij zonder betekenis. Wat is dat de kern van wie ik ben? Dat weet ieder mens van nature voor zichzelf. Het erheen gaan en het bij zichzelf zijn is voldoende.

Mijn focus is belangrijk. Het is van belang dat ik samen kan werken met andere ondernemers en voel dat ik mijn belangen aan die van hen kan koppelen. Daarom richt ik de kring van Ridders van de Ronde Tafel op.

Waarom doopte ik de kring Ridders van de Ronde Tafel? Ridders koesteren nobele gedachtes. Ze spiegelen zichzelf vaak aan een hoger doel. Zij ontwikkelden via hun opvoeding een moreel besef. Door hun levenservaring ontwikkelen de ridders meer visie op een waarachtig leven. Ze streven ernaar hun voorbeeld aan hun omgeving te tonen in al zijn glorie. Ze dienen met het oogmerk hun persoonlijke macht te vergroten en dragen met verve hun mening uit. Ze zijn gevoelig en intelligent en hebben de moed om grotere risico's te nemen dan menigeen. Hun ambitie wordt gedragen door een niet aflatende inzet. Ze koesteren in hun hart een diepe liefde voor de gemeenschap, omdat ze zo iets terug kunnen geven wat hen ook is gegeven.

Alleen door te streven naar het vervolmaken van hun kwaliteiten, kunnen ze hun leven als een groot succes beschouwen. Ze vragen respect en dragen hun waarde naar het collectief. Zij beseffen dat via het gebruiken van hun volledige en authentieke kracht het goede en bijzondere kan voortkomen.

Afsluitend wil ik nog het volgende delen. De conclusie die ik na overdenking trok, inzake de bindende factor die onze kring van ridders zijn bestaasrecht verleent is; Ridders brengen bewust kennis en ervaring bij elkaar om te delen. Gesteund door een eerlijk en betrokken delen kan elke ridder moeiteloos zijn persoonlijke doelen halen en hierdoor zijn bijdrage leveren aan een groter geheel.

voor reacties sta ik volledig open.

Tot horens,

Lajos

How Life is meant to be !

2010-04-07T02:18:00.001-07:00

Farmville is mijn nieuwste spelletje op internet.
Mijn oudste zoon heeft mij lid gemaakt van de familie van boeren.
Ik wilde vroeger al boer worden, maar dacht dat dat niet goed zou zijn in de ogen van mijn familie. Had ik het maar gedaan.
Het boeren geeft zin aan mijn bestaan merk ik als ik het spelletje speel.
Ik heb een groente tuin waar ik geregeld heenga en ook dat geeft mij het gevoel contact te hebben met de aarde.
Het Bestaan. Waarover gaat het? Doen wat je kan? Je talenten ontwikkelen? Je fortuin maken. Over dit Allemaal?

Ik ben vanochtend opgestaan op een later tijdstip dan normaal. Omdat ik vrij ben. De klusjes in huis geven mij de zenuwen en ik ben nog maar net aan koffie maken toegekomen of het borsteltje van mijn electrische tandenborstel valt achter de radiator. Ik zie mijzelf in een driftige bui allerlei voorwerpen pakken met de gedachte "het tandenborsteltje moet achter de radiator vandaan komen!" Het ontbreekt er nog aan dat ik mijn hoofd ergens tegen stoot. Ineens zie ik dat de neurotische kanten in mijzelf mijn gevoelens van wanhopigheid bevorderen. Eerst duik ik snel nog even het drama van mijn eeuwigdurende eenzaamheid in en dan begin ik onbedaarlijk om mijzelf en de situatie te lachen. Ik lach niet te hard, want anders denken de buren nog dat ik getikt ben. En niets is minder waar! Dat merk ik dan weer aan mijn algehele gemoedstoestand. Ik word ineens rustig en kom bij mijzelf aan. De ervaring en het mijzelf beschouwen brengt mij een nieuw inzicht.

In plaats van mijn eenzaamheidsgedachten en neurotische gevoelens te stimuleren kan ik hardop om mijzelf lachen en terugkeren naar de werkelijkheid van het hier en nu.

Mijn clienten help ik om meer inzicht in zichzelf te krijgen. Daarbij merk ik vaak op dat zij die bij mij komen hun angstgevoelens en energie vaak maar moeilijk kunnen beinvloeden. Dan stel ik ze op hun gemak en laat ik ze op een natuurlijke en ontspannen manier (verbonden) ademen. Vooraf en achteraf praat ik meestal met ze over alles wat ik heb waargenomen.

Nu ineens ben ik zelf in staat om weer ergens uit te stappen. Ik kan kiezen en dat geeft een fantastisch goed gevoel. Het is heerlijk en en tegelijk merk ik dat "het kiezen" ook moet worden geoefend. Leven zoals het bedoeld is heeft niet alleen met succesvol en gelukkig zijn te maken, veeleer met lekker in je vel zitten. Dan komt de rest meestal vanzelf.

Natuurlijk gedrag in de omgang met jezelf is de basis voor elk soort vakmanschap denk ik nu. Zo is het leven bedoeld. Ik merk het bij mijzelf.

Deze dag kan niet meer stuk en die van u ook niet meer als u begrijpt wat er staat.

Meer nieuws graag weer een vclgende keer. Ik heb nog wat klussen te doen.

Reageer vooral als je denkt dit herken ik of dit heb ik ook wel eens. In het moment zijn is het mooiste wat er is. Kijk voor verdere informatie ook op www.ademhuis.nl

Met hartelijke groet

Lajos

Quality Time 3

2009-03-15T05:25:00.000-07:00

...............................Kijk even hoe je je................................. Dag gaat invullen?

Het is zondagmorgen en ik kijk uit mijn slaapkamer raam en zie deze zwaan voorbijdrijven. In een spurt pak ik de fotocamera en loop naar buiten om de opname te maken die u nu kunt afspelen.

Registreren. Ik besef dat we veel kunnen en qua goederen bezitten u en ik meer dan we beseffen. In ons hedendaagse leven registreren we echter veel te weinig wat belangrijk is voor ons gevoel van mens zijn. Zelfs een gezin kan soms lawaaiing en veel zijn om je heen. Ik hou zielsveel van alle drie mijn gezinsleden. Mijn lieve vrouw Lotus en de beide jongens Darius en Sebastiaan. Ze zijn nu gelukkig even met hun vrienden en wat ouders naar de skatebaan in Amsterdam Noord. Ik zit heerlijk even te werken aan mijn blog van vandaag.

Ik wen er al een beetje aan om spontane acties op de blog te zetten. Je dient even wat dingetjes voor te bereiden. Het lijkt nog een beetje ingewikkeld om wat over te brengen van het moment. Door oefening begint het makkelijker te gaan en eigenlijk valt het wel mee om u mee te laten kijken en genieten. Even naar buiten, de camera instellen, filmpje maken en een paar foto's, terug naar de computer, inladen om vervolgens te kunnen uploaden naar de blog en klaar is kees. Een werkje van nog geen kwartier en dan heb je eigenlijk live tv uitzending geregisseerd vanuit de slaapkamer.

Wat betreft quality time, die is er eigenlijk altijd en overal weet ik sinds kort. Ik ben er nu echt wel over uit. Of je nu werkt of vrij bent, je kunt maximaal genieten van wat je aan het doen bent. Dat is volgens mij zelfs het geheim van een goed leven. Focus en concentratie op de kwaliteit van wat je in het moment doet.

Gisteren werkte ik op een locatie in Voorburg. Daar prees ik de aller aller aller nieuwste appel aan in de winkel van Appie(Albert Heijn). Terwijl ik druk bezig was kisten vol met appels aan de klanten te verkopen, realiseerde ik mij weer dat ik het heerlijk vind om met mensen te praten over van alles en nog wat. Ondertussen registreer ik dan of ik nog goed in mijn vel zit.

De keuze is aan jezelf. Teveel mensen balen van hun werk en genieten automatisch ook minder als ze vrij zijn. Je kent ze wel. Kankeren op alles en iedereen. Ontevreden. Onvriendelijk en ongeïnteresseerd.

Mijn leven staat in het teken van kwaliteit leveren. Ikzelf heb het echt goed. En mijn ideaal is mensen te ondersteunen om de principes van een goed leven ook onder de knie te krijgen.

Kijk toch eens wat een prachtige zwaan op de foto's !

Zo kan het leven zijn. Eenvoudig mooi. Alles wat u wilt zit in een moment. Reageer eens op de weblog stukjes. Dan kunnen we erover van gedachten wisselen.

Alvast bedankt en tot horens.

Lajos

Quality time 2

2009-03-05T09:09:00.001-08:00

WEER MEER AAN HET WERK !
Ik word wakker en denk " Vandaag ben ik weer op mijzelf aangewezen". De aanvraag voor informatie die ik gisteren via de E-mail heb binnengekregen is door mij keurig beantwoord. De mediterende dame die zich meldde met spanningen in haar lichaam heeft nog geen afspraak opgeleverd. Ik heb mijn opdrachtgevers benaderd in de zakelijke dienstverlening, want er komen de laatste tijd weinig nieuwe aanvragen binnen. Ik heb alles gedaan wat ik als zelfstandig ondernemer kan doen om klanten te werven. De gedachte dat ik eenzaam ben bekruipt mij en terwijl ik hierover in bed lig na te denken, al ademend, kom ik tot de conclusie dat ik nooit een duidelijk beeld heb van wat nu precies werken is. Zoals gezegd ik werk eigenlijk altijd en overal, omdat ik oplet wat er om mij heen gebeurt. Vaak houd ik mij in als ik een oude vrouw zie oversteken en haar wel zou willen helpen. Op tijd realiseer ik mij dan dat ze dit heel goed zelf kan. En als er niets noemenswaardigs om mij heen gebeurt dan ben ik wel bezig na te denken hoe ik mijn leven effectiever kan maken. Graag wil ik beter worden in het met minder tijd meer doen. Ik ben hier op aarde niet alleen om vliegen te vangen. Overigens geef ik grif toe dat ik graag onnozele dingen doe. Dingen die er niet zo heel erg toe doen en waar niemand last van heeft. Gewoon lekker ontspannen bezig zijn met niets heeft mijn belangstelling. Zo geef ik graag de plantjes water of was met plezier de auto. De afwas doen is mijn ware meditatie, maar dit laatste gaat niet meer zo makkelijk sinds we een afwasmachine hebben.

De ochtend is werkelijk stralend en ik ben na enige tijd te hebben gemijmerd echt klaar om de dag te beginnen. Het is al bijna 10 uur en ik heb nog helemaal geen plan. Natuurlijk is er in mijn bedrijf Het Ademhuis altijd wat te doen, maar het ontbreken van mensen die een appel op mij doen vervult mij altijd met een vreemd gevoel. Ik ga mijzelf vandaag vervullen met iets, dat weet ik zeker, want er is bijna geen dag meer in mijn leven dat ik het gevoel heb dat ik helemaal niets heb gepresteerd. Mijn eerste impuls is om een relatie te bellen, waarmee ik een van mijn lopende projecten kan bespreken in de hoop dat hier voor vanmiddag een afspraak uitrolt. Dan kan ik alsnog de vervulling vandaag buiten mijzelf vinden. Al snel blijkt dat er op korte termijn geen afspraken gemaakt kunnen worden. Dus ga ik met mijzelf op stap.

De koffie smaakt elke morgen lekkerder lijkt het wel. Ik heb een tijd gehad dat ik uitsluitend met ontbijten bezig was en mij hier helemaal in kon verliezen. Gebakken eieren en alles uitgebreid op tafel uitstallen. Verse jus d'orange en geroosterde boterhammetjes met jam. Ik denk er zelfs even over om weer een horeca tent te beginnen, want ik heb onlangs een oud student van de hogere hotelschool ontmoet op de voetbalclub van mijn jongste zoon. Hij is horeca makelaar. Misschien dat ik dan het gevoel heb mijn tijd nuttig te besteden. Mensen lekker koffie serveren en jus d'orange voor ze uitpersen. Een heerlijke gedachte. Terwijl ik mijn vrouw een fruitshake serveer roept ze dat ik haar niet mag afleiden. ze zit aan de keukentafel de administratie te doen. Stil als een muis slurp ik mijn koffie naar binnen, maar ik maak desondanks toch nog teveel lawaai, vindt ze.

Inmiddels heb ik een plan. Ik ga vandaag werken in mijn groente tuin. De grond voorbereiden voor het planten van zaden in de lente. Vlakbij mijn huis is een strook groen aan een sloot. Een jaar geleden fietste ik erlangs en vroeg de oudere dame die daar aan het wieden was of ik ook een stukje kon aanvragen. Ik was toen net verhuisd naar Amstelveen en zocht een beetje houvast bij moeder aarde. Ze zei dat er plaats was naast haar en dat ik zo meteen kon beginnen. Dat heb ik geweten. De grond lag bezaaid met glasscherven en afval van een huisje dat ze daar met een shovel tegen de vlakte hebben gereden, nadat het door kwajongens in de fik was gestoken. Nu een jaar later heb ik ruim vier bij vier meter moestuin. Afgelopen zomer heb ik flink geoogst. In mijn herinnering hebben we hoofdzakelijk overheerlijke ruccola sla en courgettes uit de tuin gegeten. En een enkel maaltje verse capucijners, niet te versmaden. Zodra het kon dit jaar ben ik begonnen met gebiedsuitbreiding; nog eens vier bij vier meter land ontginnen. Het leed met de glasscherven is geleden. Nu gaat het erom dat ik de graspollen lossteek van de grond eronder en dan uitschudt. Strook voor strook verover ik de grond. Ik zweet en heb plezier in het werken. Nu ben ik toch weer meer aan het werken.

Met het laatste plaatje wil ik u uitnodigen om uw innerlijke grond eens te komen omspitten samen met mij in Het Ademhuis. Alleen als het nodig is natuurlijk.

Quality Time 1

2009-03-04T06:57:00.000-08:00

Het is druilerig weer vandaag. Ik ben net met mijn jongste zoon naar Albert Heijn gegaan om op de ruilbeurs voor voetbal plaatjes de laatste exemplaren te bemachtigen. Het is gelukt. We hadden niet veel plaatjes nodig en waren de rest van de tijd vooral bezig om de anderen een plezier te doen. Een 4 jarige zoon met zijn moeder hadden we zelfs zoveel plaatjes gegeven dat ze het nodig vonden om ons een grote zak paprika chips te bezorgen uit de Albert Heijn. Helemaal geweldig. Mijn zoon gelukkig met de ontbrekende plaatjes en de chips. Ik, gelukkig met mijn zoon en ook met de chips trouwens. Zo eenvoudig allemaal. Quality time een op een !

De quality time heeft zijn intrede gedaan in mijn leven. Overal zie ik tegenwoordig quality time. Onlangs nog toen ik mijn auto naar de garage bracht. Ik heb wat lopen met auto's, autorijden en reparaties aan auto's, maar hierover weidt ik graag een andere keer uit als u het goed vindt. De garage bevindt zich in Amsterdam Noord op loopafstand van de pont. Ik had twee uur zoet te brengen, alvorens ik de auto weer kon ophalen en ik wandelde op mijn dooie akkertje naar de waterkant. Aan de kade schoot ik mijn eerste plaatje. Bovenaan de blog treft u de eerste shot aan. Er volgen nog enkele foto opnames dus blijf nog even en lees mee. Wat ik graag wil laten zien is dat het leven werkelijk een zoektocht is, waarbij je als mens voortdurend zaken tegenkomt die je niet had verwacht. Of je denkt iets te mogen of kunnen verwachten en er gebeurt iets heel onverwachts. Dat vind ik mooi. Als kind was ik er niet zo dol op. Op verrassingen. Nu wel. Ik geniet er volop van dat ik onderweg van alles waarneem om mij heen, ik denk en voel. Dat beschouw ik al heel lang als quality time. Tegenwoordig kan ik er ook van genieten. En daar zit nu juist de crux. Genieten doen we vrijwel allemaal als we vrij zijn. Als we werken zien we veel vaker de moeilijkheden dan de leuke kanten. Ik merk dat voor mij werken mijn lust en mijn leven is. Ik ben vrijwel altijd aan het werk. Voornamelijk bezig met het welzijn van mensen in mijn omgeving. Natuurlijk ben ik vaak genoeg gezellig met mijzelf op stap. Maar het mij bewustworden van het begrip "quality time" heeft iets in mij losgemaakt. ik merk dat ik verander in mijn denken als ik mijn leven zie als een grote quality time. Ik kijk nu ook anders tegen mijn werk aan. Werken is niet meer DE plek om allerlei moeilijkheden te overwinnen, maar een plek waar ik mijn talenten kan aanscherpen en etaleren. Daarom werk ik graag en vaak.

De laatste weken is het een beetje stil in mijn leven. Ik heb verplicht vrij gekregen denk ik. De afgelopen maanden waren zo gevuld met werken, dat ik blijkbaar een time out nodig had. Daarom ben ik weer aan het bloggen begonnen en heb zelfs een tweede blog geopend onder mijn eigen naam, LAJOS BARSONY.

Op de ADEMHUIS blog schrijf ik specifiek stukjes die van waarde zijn voor mijn aanstaande cliënten die hulp en ondersteuning zoeken bij vragen en of problemen in hun leven. Mensen kom naar HET ADEMHUIS om je vragen te beantwoorden en je problemen op te lossen! Ademen is heerlijk.

Op de blog met mijn eigen naam, schrijf ik dingen die ik meemaak en waarvan ik denk dat ze de moeite waard zijn om te lezen voor iedereen die zin en tijd heeft. Mijn ambities om te schrijven hebben tot nu toe geleid tot veel gedichten die ik eigenlijk allemaal onleesbaar vind. Dan is er een manuscript uit mijn jeugd. Van toen ik 19 was en een reis om de wereld wilde maken. Die reis is overigens niet verder gegaan dan het zuidelijkste puntje van Spanje. Ik ga wel eens op zolder kijken of ik het verhaal nog kan vinden. Dan laat ik u er stukjes van lezen.

Dan heb ik nog het serieuze werk. Ik schreef een zelfhulp boek voor de ondernemer die zichzelf wil leren verkopen. En ik schreef een engelstalig roman die ik via een literair agent in de verenigde staten aan de man probeer te brengen. De schrijfwerken hebben gemeen dat ze potentie in zich hebben en mogen worden uitgegeven. Dat uitgeven is vandaag de dag niet meer zo heel simpel. Er is veel concurrentie. toch ben ik optimistisch en binnekort reageert er vast een uitgever positief op wat ik heb geschreven.

Zullen we weer een plaatje doen. Mag ik u overvaren?

Vandaag is de blog eventjes genoeg gevuld merk ik. Ik leer tijd te nemen voor bloggen als een opstap naar het delen van meer verhalen.
Ik hoop dat u onderweg, tijdens het lezen plezier hebt beleefd en mij wilt blijven volgen ? Volgen worden is makkelijk door je aan te melden als volger.

Groeten

Lajos

Wederzijds Vertrouwen in de praktijk

2009-02-26T01:12:00.000-08:00

door Lajos Barsony

Ik stap in de auto van mijn vrouw, draai de sleutel om in het contact om te starten en wat gebeurt er ? niets! De anders zo betrouwbare Suzuki, die ik vandaag mag gebruiken, laat verstek gaan.

Mijn innerlijke reacties zijn. "Godverdomme, ik heb een afspraak en ik moet op tijd zijn". Een andere: "Had ik er maar voor gezorgd dat ik mijn eigen auto gisteren bij de garage had opgehaald, dan had ik nu tenminste weg gekund."
Een andere gedachte: "Jezus, nu mis ik vandaag weer een betaalde werkdag"

Alle overwegingen in mijn hersens liet ik rustig hun gang gaan in mijn hoofd. Mijn ervaringen van de afgelopen 14 jaar als professioneel coach en trainer hielpen mij erbij.

Ik draaide mijn raampje open en zwaaide naar Lotus die in de keuken koffie stond te maken. Ik roep: "Hij start niet. Kun jij het even proberen?"

Mijn vrouw komt naar buiten en neemt achter het stuur plaats. Na enkele minuten wordt duidelijk dat de motor niet wil starten door het vochtige weer.

Opnieuw gaan er weer allemaal gedachten door mijn hoofd. Maar Lotus en ik spreken elkaar aan op ons gezonde verstand. "Laten we nu niet gaan schreeuwen", zeggen we tegen elkaar. We kijken elkaar aan. Er ontstaat een gevoel van ontspanning tussen ons door de beslissing dat we geen beschuldigingen naar elkaars hoofd gaan gooien.

Stap 1: We raken niet in elkaars patronen verstrengeld. Een prachtig resultaat.

De volgende momenten roep ik hardop een paar van de gedachten die ik eerder heb opgeschreven. Dat lucht mij op. Nu ontstaat er nog wat meer rust in mijn hoofd en ook in mijn lichaam ontstaat weer een zekere ontspanning.

Ik moet iemand gaan bellen, want ik kan niet om 9.45 uur op de afgespoken plaats zijn. Na dit telefoontje ga ik terug naar binnen en begin met mijn vrouw een gesprek over hoe het voelde dat mij vroeger als kind, door mijn ouders, dingen zijn geweigerd die ik graag had gehad.

Ik houd een betoog over hoe ik gewone ondersteuning had willen hebben van hen en in de praktijk veelvuldig niet ben gezien en gehoord in mijn verlangen om hun hulp of ondersteuning te krijgen.

Stap 2: Door mij mee te delen krijg ik weer controle over mijn kracht en energie. Ik kan weer helderd denken en handelen.

Het hebben van vertrouwen in jezelf is een kwestie van eigenwaarde. Deze eigenwaarde hebben ik en mijn vrouw Lotus in de loop van de jaren opgebouwd. Door ons vanuit onze jeugd los te maken van onze ouders en ons te ontwikkelen als onafhankelijke mensen zijn we werkelijk volwassen mensen geworden die verantwoordelijkheid kunnen nemen voor onze reacties.

In plaats van de jeugdervaringen op elkaar bot te vieren hebben we de stappen gezet die nodig zijn om vanuit onafhankelijkheid te handelen naar elkaar en naar de omgeving toe.

De derde stap van vanmorgen is: loslaten en loskomen van de jeugdervaringen die aan ons trekken, zodat we in het hier en nu helder en open kunnen communiceren.

Deze ochtend kan niet meer stuk. Ik voel mij als een herboren mens en dat terwijl er niets anders is gebeurd dan bewustwording.

Misschien was het vandaag wel helemaal niet de bedoeling dat ik op punt x om zo en zo laat zou aankomen?

Feit is dat ik hier nu een stukje heb gemaakt voor mijn blog. Iets dat ik met mijn webmaster en reclame man heb afgesproken. Ik hoop dat je er wat aan hebt en als je witl reageren ben je vanharte welkom.